Het ultieme relaxen - sauna
12 mei 2010
Jaren geleden maakte ik voor het eerst kennis met ‘de sauna’. Tot dan toe een volkomen onbekend fenomeen waar ik altijd een beetje wars van was. “Ik ga me daar een beetje in m`n blote kont rondlopen! Kom nou!” Ik achtte mijn achterwerk, noch andere delen van mijn lijf, mooi genoeg om publiekelijk te tonen. En het idee alleen al om in mijn poedele nakie rond te lopen tussen diverse andere heel erg blote mensen, bracht het schaamrood op mijn kaken.
Inmiddels weet ik beter. Mooie lijven zijn in de minderheid en met mijn vetrollen valt het, vergeleken bij enkele rijk bedeelden zeker, erg mee. Bovendien gaat het daar niet om. Het gaat om het ultieme relaxen. En het is gebleken dat ik het luieren, hangen, badderen, stomen en nog veel meer luieren heel goed aan kan. Wat een luxe!
Ik zit normaal gesproken bijna nooit. Er valt altijd wel wat te doen. Variërend van in de tuin werken, met de honden wandelen, huishouden of gewoon werken bij de baas. Effe bellen, smssen, mailen, snel een kaartje sturen, kattenkots ruimen, stofzuigen….ga zo maar door. Never a dull moment! Maar stil zitten en niks doen….het komt weinig voor. Maar in zo`n sauna…. Ah! Je sleept je bevallig bloot van de ene ligstoel naar het andere strandbed. Van bubbelbad naar stoomcabine en via de neveltuin (Koud!! Even doorzetten.) naar het kruiden- of zoutbad. Sommige diehards zie ik een ijskoud dompelbad nemen of letterlijk een emmer ijskoud water over zich heen trekken. Het zal best héél erg goed zijn voor de bloedsomloop en zo, maar dat laat ik toch liever aan me voorbij gaan. Ik kom om te genieten en niet om mezelf te pesten hoor!
Zo nu en dan zie je tussen de sauna bezoekers een man of vrouw alleen. Of ik dat nu wat zou vinden weet ik niet. Tot nu toe ben ik naar volle tevredenheid samen met mijn vriendin gegaan. En twee keer hadden we gezelschap ven een vriendin van haar. Die kan je er best bij hebben. Ze zeurt niet, klaagt niet en behalve een lekker plekkie in de zon is ze niet veeleisend. Ze mocht dus weer mee.
Dit keer was het een thuiswedstrijd voor mij. Normaal gesproken gaan we naar een sauna in de buurt van mijn vriendin, maar nu hoefde ik niet ver te rijden. Als ik precies op de afgesproken tijd aankom bij de sauna staan de badgasten al te trappelen voor deur. Ze moeten een uur rijden en zijn er eerder dan ik. Onuitstaanbaar! Als het aan die meiden had gelegen dan lagen we die ochtend om tien uur al te water maar ja…Loes moest nog even werken voor die tijd. We zijn er aan toe! Binnen de kortste keren zitten we de luwte van de strak gesnoeide hagen van de mooie saunatuin achter de koffie te genieten in een warme bundel zonnestalen. Het grote luieren is begonnen! En ondertussen maar kleppen.
“Jij gaat best wel vaak naar de sauna he?”
“Ja, met het gezin. En met mijn vriendinnen. Nou, ja, en met jullie”
“…Ah…."
“Hoe is het nu met jouw aneurysma?”
“Goed! Het zit er nog.”
“Zouden ze die koffiebonen nog moeten plukken of zo?”
We hebben het over ditjes en datjes. Over vrouwendingetjes, (“Moet ik nou mijn haar verven of niet?”) , kinderen (puberende peuters en nog peuterige pubers), ouder worden (“Ja., je kan beter je haar verven.”) en we lachen heel wat af. Tussendoor eten en drinken we wat in het luxe restaurant. Salade en sauna-sapje want we zijn gezond bezig. En dan op `t gemak verder. ‘Nog een rondje.’ De middag kabbelt door in de avond en we gaan relaxed naar huis.
Inmiddels zijn we al weer een week of vijf verder. Ondertussen heb ik mijn tanden laten vullen. Gesleten van het onbewust nachtelijk tandenknarsen. Ik heb zooltjes laten aanmeten om een Hallux Valgus in toom te houden. En dan ook maar mijn haar laten bijkleuren…. Je doet wat om er appetijtelijk uit te blijven zien als de jaren hun tol gaan eisen!
Na het inleveren van zijn eerste opdracht en een intake gesprek is Sam aangenomen voor de opleiding fotograaf in Ede. En hij is drie dagen met zijn huidige school naar Parijs geweest. Daar stond mama met knikkende knieën en half slapend om half drie `s nachts bij het schoolhek: “Dag kind! Veel plezier!Pas goed op jezelf! Verder is mijn moeder aan staar geopereerd, hebben we moederdag gevierd en het perkplanten seizoen is begonnen. Extra uurtjes werken deze maand dus.
En last but not least: ik ben naar het UMC geweest. Na een prettig gesprek met de neuroloog op donderdag kon ik vrijdag op een idioot vroeg tijdstip onder de scan. Zes uur naast bed, kwart over zeven de deur uit, acht uur onder de scan, negen uur weer thuis. Pfff.. Donderdag twintig mei krijg ik te horen of het aneurysma in mijn hoofd afgesloten kan worden middels een ‘proppenschieter’ via mijn lies of dat er toch een luikje in mijn hoofd moet worden gemaakt en dat er een klemmetje geplaatst moet worden. In dat laatste geval lig ik zes dagen in het ziekenhuis en ben ik zes weken uit de running. Daar zit ik dus niet echt op te wachten. Maar gelukkig geeft de neuroloog zestig tot zeventig procent kans op de meer eenvoudige behandeling. Daar hoop ik dan maar op!
Je maakt wat mee in zo`n maandje….misschien binnenkort weer een saunaatje?
www.elysium.nl
www.saunasoesterberg.nl
http://www.tandartsplein.nl/dossiers/aandoeningen/tandenknarsen-of-bru
http://www.patientenbelangen.nl/alles_over_orthopedie/enkel-voet
http://www.aneurysma.nl/coiling.php
http://www.neurochirurgie-zwolle.nl/ANY_aneurysma.html
| Reacties |
Schrijf zelf een reactie  |
| 10 juni 2010 door wirijo | Loes,hoe was het gesprek? |
| 2 juni 2010 door Loes | Daar ben ik weer even...
Belt me daar ineens die neuroloog!
Ik trek gelijk van leer maar hij is niet onder de indruk. Volgens hem is het allemaal goed geregeld. En hij zegt:
"Hoe dan ook..." en gaat vertellen waarvoor hij eigenlijk belt en ik denk 'lamagaan'.
Zijn bericht valt een beetje tegen....De behandeling door de lies is geen optie meer en er moet een echte operatie gedaan worden.
Eerst mag ik nog een keer naar de polikliniek waar hij me alles heel goed uit zal leggen en meer informatie zal geven. Ik ga er van uit dat ik daarna een afspraak moet maken voor die operatie.
.... bah! |
| 30 mei 2010 door Ina | dag Loes,
Zeer onprofessioneel van de arts!
Ik kan me goed voorstellen dat de stoom nu uit je oren komt....
Hopelijk belt de dokter morgen of overmorgen al zodat je goede duidelijke afspraken kunt maken.
Een sauna-bezoek zou nu wel goed werken ter ontspanning, denk ik... |
| 28 mei 2010 door wirijo | Nou lekkere toestand daar,lijkt wel een afspiegeling van de GZ in zijn geheel.
Misschien toch maar even een saunaatje pakken om de irritatie modus wat te verlagen. |
| 28 mei 2010 door Loes | Het gaat geloof ik nog even duren allemaal. Ik heb vanmorgen weer een andere dame van de poli gesproken en die vertelde weer een ander verhaal. Zij beloofde dat ik terug gebeld zou worden door de secretaresse van de neuroloog. Die belde niet, wel een andere dame van het secretariaat. Zij vertelde me wéér heel andere dingen....men werkt wat langs elkaar heen zo lijkt het.
En om hier nu niet een te langdradig en zeurderig item van te maken in het kort:
De neuroloog heeft een mail gehad van het secretariaat met het verzoek om mij zodra hij even tijd heeft, te bellen.
Om te voorkomen dat ik helemaal niet meer gebeld wordt staat er óók een belafspraak in de agenda en wel op 10 juni om elf uur.
|
| 27 mei 2010 door Loes | Grrr....de behoefte aan een sauna bezoek groeit!
Vanmorgen voor ik naar mijn werk ga controleer ik mijn telefoon. Beltoon doet het, geluid hard, batterij vol. Mijn collega/werkgeefster zorgt dat ze haar boodschappen in huis heeft en die ene besteling is bezorgd. Ze is vanaf elf uur in de buurt zodat ik op het gemak kan bellen met de neuroloog.
Ik weet dat die neuroloog spreekuur heeft van 8 tot 11 en dat dan zijn bel-spreekuur begint.
Vanaf 11 uur verwacht ik dus telefoon. Natuurlijk...ik ben niet de enige die hij moet bellen. Het kan dus best half 12 worden. Twaalf uur en nog geen telefoontje gehad...zeker druk op de poli...Half één...."Gaat wel lang duren nu he?" zegt mijn collega. Ik besluit om zelf te bellen als hij om één uur nog niet gebeld heeft.
Daar kom ik om half 2 aan toe - poli dicht tot twee uur. Dan maar naar huis, eten boodschappen en weer bellen.
Ik krijg een assistente te pakken en die ziet mij niet in de agenda staan. Inmiddels komt er rook uit mijn oren en vind ik de in eerste instantie 'aardige man' een ongelofelijke druiloor. Volgens de assistente heeft de druiloor de belofte mij vandaag te bellen niet doorgegeven aan de assistentes waardoor ik dus niet op de agenda sta en niet gebeld ben. Ze gaan hem opzoeken.
Half vier. Ze zijn vast nog aan het zoeken want ik heb nog niets gehoord.("Het is een groot ziekenhuis!" zegt mijn vriendin. "Ze hebben hem zo maar niet gevonden natuurlijk!" ;-) ) Ik bel weer zelf. Poli gesloten en Loes weet wéér niets!
Wordt vervolgd..... |
| 26 mei 2010 door wirijo | Loes, weet je inmiddels al meer? |
| 21 mei 2010 door wirijo | Hoi Loes,
Even schrikken dus,wel heel fijn dat hij er toch goed over nadenkt,en misschien zelfs bij collega´s ten rade is gegaan.
Dat wachten is vervelend,maar ik vind het wel fijn te horen dat hij heel serieus bezig is met jouw probleem.
Geeft toch vertrouwen.
Meer artsen zouden zo moeten communiceren. |
| 20 mei 2010 door Loes | Gaat vanmorgen vroeg ineens mijn mobiel af.....ik wordt bijna nooit gebeld dus er is iets aan de hand. Op de een of andere manier gaat de voicemail nogal snel aan. Ik ben dus te laat bij de telefoon. Voicemail bellen...de neuroloog!
Hij belt me maar even vroeger dan afgesproken want hij moet gaan opereren. Zoals eerder gezegd moet er besproken worden of behandeling via de lies mogeljk is. Hij zal me volgende week bellen...
Wat een anticlimax! Ik had me toch op ene uitslag ingesteld. Ik zou weten waar ik aan toe was. En alles bij elkaar is het toch wel spannend.
En nu weet ik nog niks!
Weer wachten. |
| 13 mei 2010 door Loes | Hallo Wirijo!
Dat verhuizen heb ik maar even uit mijn hoofd gezet. het huis staat nog op één webiste. Mocht er iemand komen zie ik dan wel weer. Maar nu Sam in Ede naar school gaat is verhuizen naar Brabant niet de handigste zet. k wacht gewon lekker af hoe één en ander gaat verlopen.
Sam op kamers......neeeee.... Ik hou hem het liefst nog even 'onder moeders vleugels' hoor! Niet alleen is hij tenslotte pas zestien en een chaoot van de eerste orde, ik vind het nog veel te gezellig dat hij er is!
De duidelijkheid van deze neuroloog was inderdaad prettig. Zijn humor ook!
"Jij bent nog hartstikke jong! Nog iets jonger dan ik zelfs. Dus opereren is zeker aan te raden."
Hoezo...ouder worden? ;-) |
| 13 mei 2010 door wirijo | Loes wat fijn weer iets van je te horen!
Ik moet verschrikkelijk lachen om je erkenning van het ouder worden,gillen gewoon.
Tja,de sauna,blijft toch een ultieme plek voor rust.
Fijn dat Sam is toegelaten op de school in Ede.
Ga je nu verhuizen,of gaat hij op kamers?
Goed te horen dat de neuroloog direct de plannen op tafel legt,zal ook voor jou een goed gevoel geven,duidelijkheid is fijn.
Evt. 6 weken uit de running niet,maar het kan opgelost worden en dat is een goed vooruitzicht.
So far so good.
Groetjes Wirijo |
